Uitslag echo en revalidatie

De uitslag van de echo was gelukkig goed. De hersenkamers zagen er allemaal mooi uit wat betreft vorm en groote. Heel blij mee. Drain kan nu nog maar 1 slag dichter afgesteld worden maar dat doen we in overleg met neurochirurg nog niet omdat je dan geen kant meer op kunt mocht het nodig zijn. Lynde doet nu dus al best veel zelf wat betreft het afvoeren van hersenvocht. Allemaal positief.

Morgen gaan we voor het eerst naar Basalt. Heel benieuwd wat ze voor ons gaan betekenen. Lynde is druk met kruipen maar wil heel graag staan. Het lukt haar even als wij haar zelf neer zetten. Haar voetjes glijden wel snel weg.

Zelf is optrekken echt een stap te ver. Ze weet niet hoe ze haar voeten onder haar lijfje moet krijgen dus daar oefenen we momenteel ook mee.

Maar het begin is er. Ze kan heel even staan....hoe mooi is dat!?:)

Reacties

Populaire posts van deze blog

Onverwachts op de seh

Lynde sliep al 3 nachten erg slecht. Het was afzien. Ik probeerde vanalles om haar stil en slapend te krijgen. Lynde bij ons in bed, flesje geven, katheteriseren, muziekje aan...niets hielp. Haar fontanel was vrij gespannen. Op woensdag ochtend gaf ze over en wilde haar ochtend fles waar ze altijd dol op is niet helemaal. Ze was moe en huilerig. Overdag ging het wel weer. De nachten bleven rommelig. Vrijdag de kinder neurochirurgie gebeld omdat ik toch een vermoedde had dat er iets met de drain niet goed zat. We mochten komen. Ik was uit voorzorg al thuis blijven werken. Of we binnen een uur op de seh konden zijn. Snel spullen in pakken. Ook voor mezelf want je weet het niet. Stel dat ik weer moet blijven en geen spullen bij heb. Lynde lag net lekker te slapen en werd uit bed geplukt. In de auto heb ik haar onder het rijden nog een flesje melk en een broodje gegeven. Ze lag naast me in de maxi en binnen een uur waren we in Rotterdam. Na bloed afname, röntgenfoto's en een ech...

Extensiebeperking en rollator

Het is weer even geleden dat we wat geschreven hebben over Lynde en ondertussen is ze alweer ruim 2 jaar. Een vrolijk meisje. Een zonnetje in huis. We mogen niet klagen maar nu ze de leeftijd heeft om te lopen voelen we steeds meer dat ze 'anders' is als andere kinderen. Lynde kruipt voornamelijk maar kan al wel langs lopen. Ze loopt erg met gebogen knietjes. Vooruit lopen lukt nog niet. Ze heeft tot nu toe alleen de sure steps ; een enkelbrace voor overdag om zo haar voeten en enkels in de juiste positie te houden. (De mitchell brace draagt ze nog iedere nacht zonder problemen. Waarschijnlijk tot haar vierde jaar.) In september de tweede paar sure steps enkelbraces aan laten meten door Westland orthopedie. De andere waren alweer te klein en nodig aan vervanging toe. Best lastig om schoenen te vinden die erover heen passen. Met buiten spelen (al kruipend over de tegels;)) is dat wel een dingetje. Je wilt niet dat de brace beschadigd en zonder is ook geen optie. Eerst hadden ...

Evaluatie achterwaartse rollator/hogere spalken en een statafel

Atlas Kidtech (specialist in hulpmiddelen) heeft de rollator gebracht. Het was een bijzondere ervaring. Heel apart voelde het omdat dit nu het eerste officiële hulpmiddel is wat in huis kwam. Alsof Lynde nu pas echt gehandicapt werd. Steeds zichtbaarder wordt het nu. Een proces van acceptatie. De deurbel ging. Daar stond hij, een wat oudere man met lange baard en enorm accent. Nee, het was nog geen 5 december. Maar hij kwam wel een kadootje brengen. Heel enthousiast! Een beetje té zeg maar. Lynde zat hem met schrikogen aan te kijken en moest even slikken. Wie was dat nu opeens? Gelukkig was het ijs snel gebroken. De 'Malte' werd afgesteld op Lynde en ze werd meteen enthousiast om het te proberen. Wat hebben we gelachen. Lynde kreeg allerlei complimenten en high fives. Binnen een paar minuten was ze dikke vrienden met de meneer. Het is altijd zo mooi om te zien dat ze af tast hoe ik op iemand reageer en wanneer dat oké is ook 'los komt'. Dus mama heeft dan eigenlijk oo...

Het leven van elke dag met spina bifida

Zoeken in deze blog