Doorgaan naar hoofdcontent

Ijzer tekort en wandel vrijwilligers


Het gaat hier even wat minder.

Al een tijdje gaf Lynde aan dat ze moe was. Telkens wilde ze naar bed. 
Na bloedprikken bleek een flink ijzertekort. Gelukkig is dit snel opgelost met vloeibare ijzer in combinatie met koper. Koper verbeterd de ijzeropname. De huisarts wilde niets geven maar adviseerde met voeding het niveau op te hogen. Dit leek me een langdurige geschiedenis aangezien Lynde slecht eet. Gelukkig kregen we toen het advies om twee weken vloeibare ijzer te nemen. Daarna knapte ze vrij snel op. Maar nu ongeveer een maand later lijkt het weer hetzelfde te zijn. Lynde eet en drinkt slecht en is moe. We geven ook vitamine d wat consequenter als voorheen omdat die ook aan de lage kant was. 

Als Lynde moe is gaat het lopen natuurlijk ook minder. En dat is juist zo belangrijk. Ook om haar heupafwijking onder controle te houden want opereren doen we natuurlijk liever niet! We hebben ondertussen wel 2 leuke vrijwilligers om te oefenen met lopen. Dat is super fijn. Lynde oefent vaker en krijgt leuke aandacht van 2 lieve dames. Zo fijn. Na het lopen nog memorie of een puzzel of voorlezen. Heerlijk dat mama dan even die druk niet voelt om te moeten oefenen.

Hopelijk is de moeheid binnenkort weer minder en kan Lynde haar krachten weer wijden aan meer lopen. 

Groetjes van ons

Reacties

Populaire posts van deze blog

Onverwachts op de seh

Lynde sliep al 3 nachten erg slecht. Het was afzien. Ik probeerde vanalles om haar stil en slapend te krijgen. Lynde bij ons in bed, flesje geven, katheteriseren, muziekje aan...niets hielp. Haar fontanel was vrij gespannen. Op woensdag ochtend gaf ze over en wilde haar ochtend  fles waar ze altijd dol op is niet helemaal. Ze was moe en huilerig. Overdag ging het wel weer. De nachten bleven rommelig. Vrijdag de kinder neurochirurgie gebeld omdat ik toch een vermoedde had dat er iets met de drain niet goed zat.  We mochten komen. Ik was uit voorzorg al thuis blijven werken. Of we binnen een uur op de seh konden zijn. Snel spullen in pakken. Ook voor mezelf want je weet het niet. Stel dat ik weer moet blijven en geen spullen bij heb. Lynde lag net lekker te slapen en werd uit bed geplukt. In de auto heb ik haar onder het rijden nog een flesje melk en een broodje gegeven. Ze lag naast me in de maxi en binnen een uur waren we in Rotterdam. Na bloed afname, röntgenfoto's en een ech...

Extensiebeperking en rollator

Het is weer even geleden dat we wat geschreven hebben over Lynde en ondertussen is ze alweer ruim 2 jaar. Een vrolijk meisje. Een zonnetje in huis.  We mogen niet klagen maar nu ze de leeftijd heeft om te lopen voelen we steeds meer dat ze 'anders' is als andere kinderen. Lynde kruipt voornamelijk maar kan al wel langs lopen. Ze loopt erg met gebogen knietjes. Vooruit lopen lukt nog niet. Ze heeft tot nu toe alleen de sure steps ; een enkelbrace voor overdag om zo haar voeten en enkels  in de juiste positie te houden. (De mitchell brace draagt ze nog iedere nacht zonder problemen. Waarschijnlijk tot haar vierde jaar.) In september de tweede paar sure steps enkelbraces aan laten meten door Westland orthopedie. De andere waren alweer te klein en nodig aan vervanging toe. Best lastig om schoenen te vinden die erover heen passen. Met buiten spelen (al kruipend over de tegels;)) is dat wel een dingetje. Je wilt niet dat de brace beschadigd en zonder is ook geen optie. Eerst hadden ...

Evaluatie achterwaartse rollator/hogere spalken en een statafel

Atlas Kidtech   (specialist in hulpmiddelen) heeft de rollator gebracht. Het was een bijzondere ervaring. Heel apart voelde het omdat dit nu het eerste officiële hulpmiddel is wat in huis kwam. Alsof Lynde nu pas echt gehandicapt werd. Steeds zichtbaarder wordt het nu. Een proces van acceptatie. De deurbel ging. Daar stond hij, een wat oudere man met lange baard en enorm accent. Nee, het was nog geen 5 december. Maar hij kwam wel een kadootje brengen. Heel enthousiast! Een beetje té zeg maar. Lynde zat hem met schrikogen aan te kijken en moest even slikken. Wie was dat nu opeens? Gelukkig was het ijs snel gebroken. De 'Malte' werd afgesteld op Lynde en ze werd meteen enthousiast om het te proberen. Wat hebben we gelachen. Lynde kreeg allerlei complimenten en high fives. Binnen een paar minuten was ze dikke vrienden met de meneer. Het is altijd zo mooi om te zien dat ze af tast hoe ik op iemand reageer en wanneer dat oké is ook 'los komt'. Dus mama heeft dan eigenlijk oo...